In het Rome van de 17e eeuw was Athanasius Kircher een van de onbetwiste intellectuele supersterren. Niet alleen was hij een vermaard wiskundige, geoloog, sinoloog, theoloog en geneeskundige, hij had ook het geheim van de hiërogliefen ontdekt. Althans, dat dacht hij zelf. Met behulp van bronnen in Oosterse talen schreef hij boeken vol over de Neoplatoonse wijsheden die hij wist te onttrekken aan de vele Egyptische teksten in Rome.
In deze lezing ontdekken wij de wonderlijke wereld van Kircher en de Egyptologie van de renaissance en barok. Als case-study zullen we zijn boek Obeliscus Pamphilius nader bestuderen met een bijzondere aandacht voor de Arabischtalige bronnen die hij gebruikt. Specifieker nemen we de auteur Abenephius onder de loep – een van de meest enigmatische namen in Kirchers eclectische bibliografie.